سالگرد بمب گذاری صحن متبرک امام حسن عسگری و امام جواد (ع)
بسم الله الر حمن الرحیم
دشمنی با اهل بیت (ع)و آل الله نه اولین بار است و نه آخرین بار از صدر اسلام تا بحال هر بغض و کینه ای که انسان نما ها یی( که همیشه برای دشمنی با خدا و این خاندان الهی دستی در تلاش داشته اند )که پایانی هم ندارند داشته اند به خرج داده اند از جسارت و شهید کردنشان تا این حماقت هایی که به حرمین شریفین (سال گذشته) به منصه ظهور گذاشتند و قلوب مسلمین و خصوصا هر شیعه ای را به درد آوردند تا انشاالله بدست مبارک امام زمان راهی درک شوند اینان در دشمنی هر چه دارند می کنند ولی ما در دوستی چه ؟
شهادت جانسوز امام سجاد(ع) را هم به پیشگاه امام زمان (عج )و همه مسلمین و شیعیان جهان تسلیت عر ض می نماییم
یک مثنوی در سال ۷۳ بمناسبت بمب گذاری صحن متبرک امام رضا (ع) نوشته بودم که از بی بضاعتی برای سالگرد بمب گذاری حرمین مطهر امام حسن عسگری و امام جواد (ع) در این پست می گذارمش :
زخم های عهد شمشیری بیا این من و این هم دلی یک لا قبا
گر چه با من نیستی تو روبرو می شناسم زخم هایت مو به مو
آمدی تا باز لیلاجی کنی سینه ام را باز حلاجی کنی
با دل من آشنا شو مست مست مثل عهد دشنه بی سرپرست
سر ببر با پنبه ها ،با دشنه ها این منم عاشق ترین تشنه ها
هر که شورش بیش شربش بیشتر هر که زخمش بیش قربش بیشتر
*******************
از همان وقتی که با صوت جلی یا علی گفتیم با آل علی (ع)
دشنه ها با تو تبانی کرده اند زخم شیعی را جهانی کرده اند
از همان موقع تو مثل عام و خاص یا علی گفتی ولی با عمرو عاص
قصدت از صفین و از کرب وبلا قتل قرآن است با سر نیزه ها
نسلت از میمون و ابن ملجم است ور نه کی کار تو کار آدم است
خود تو می دانی که با "یا ذو الفقار " می کنم از فرق تو خندق شکار
می گریزد از تو چون پای گریز مثل مرحب آبرویت را مریز
یه روز که بخاطر حافظ می خواستم از تجربی منصرف شم شور ابوعلی سینا مانع شد و آخرالامر نه حافظ شدم و نه ابوعلی بین شعر و طبابت گیر افتادم نه از حواس پرتی که دلم می خواست گیر بیفتم و وقتی افتادم خوب نمی شد تنها بمونی این شد که تصمیم گرفتم ساکت بمونم تا بقیه هم از چاه حضرت یوسف (ع)بی بهره نمونن.....