دو چشم یکی

ميلاد با سعادت شمس الشموس ولايت ،ملكوت هشتم بر همه ي عشاق اهل بيت

(ع) مبارك باد

۱-وبلاگ بهشت نظم با مقاله ي ارزشمندي در خصوص ترانه سرايي به روز شده

وبراي ايجاد بانك ترانه دعوت به همكاري دارن

كه با كليك بر اين قسمت مي تونين اونو مطالعه بفرمايين:

 ترانه و ترانه سرایی در ایران

 

۲-و این هم یه مثنوی غزل تازه تقدیم به همه ی شما عزیزانی که همیشه زلالی دلتون الهام بخش این اشعاره

دو چشم یکی

عاشقي آمد آب و جارو كرد كم كم از خواب ريختم بيرون

گفت :نم نم بيا ولي بنشين با دلت پاي صحبت مجنون

بعد چندي نمور و ابر آجين در هواي دلم قدم مي زد

اين دو چشمان پشت ابري كه داستان مرا رقم مي زد

"عشق باریده بود"و "بی سخنی "حرف می زد به زعم این دفتر

چتر رنگین کمان تو آن سو عطر رنگین کلام من این ور

دل من در تردد ترديد دل من نقطه نقطه چين حسرت

دل من صاف و ساده بود امّا...دل من مانده بود و اين حضرت

آمد و ماند روبروي خودش پابه پا كرد و چند لحظه نشست

آمد و ماند روبروي خودش بوي باران به لحظه ها پیو ست ؛

مثنوي معنوي شدم امّا معنويات من دو چشم يكي

مثنوي بودم و غزل امّا همه ابيات من دو چشم يكي

در رديف غزل زيارت نامه شدم ـ‌‌ بر رديف تان صلوات

تا كه مي تابد اين چنين عاشق در مناجات من دو چشم يكي

با تمام فشردگی ها و کم شدن کم کم و خلاصه شدن

قطره گشتم ولی پُر از دریا که در اثبات من دو چشم یکی

ماه در نقش آفتابي خود در دلم طرح يك حرم مي زد

يعني اينجاست آنچه مي گويند همه ميقات من دو چشم يكي

هفت سالي كه من شدم لبيك آه نه ،راه بود و ديگر هيچ

هفت سالي كه من نچرخيدم هفت سالِ"نگاه و ديگر  هيچ "

به گمانم شبيه "هيچ كسي" يا كه نه مثل "يك نفر " شايد

پشت در مانده اي فقط ! آري مثل تكرار دربدر شايد ؛

                                            [" كه تو در برون چه كردي كه درون خانه آيي؟..."

¤ ¤ ¤ ¤

ساكنم در "سراي خاموشي "كه به فرياد مي رسم آخر

بلكه "بر آستان جاناني" كه به "بيداد" مي رسم آخر

ياد عاليجناب چشمانت ....

                          ["از من ايشان را هزاران ياد باد "

صافي انقلاب چشمانت ....

                           [" ياد باد آن روزگاران ياد باد "

ياد عاليجناب چشمانت مي كند مو سفيديم تاراج

صافي انقلاب چشمانت مي كند كودكي من حلاج

" ياد ايام " مي شود باران مولوي چرخ مي زند اينك

مي كشد "يك نفر "مرا تا چرخ هفت سالي كه طي نشد بي شك

¤¤¤¤

هفت سالي كه من نچرخيدم آمد و ماند و خستگي مي شست

اين نشستن همان و ريشه زدن ، حسرت از شاخه هاي من مي رُ ست

جان من ماند و مانده اين حسرت حال من ماند و مانده عسر و حرج

اي خداي شكسته گان اين دل ...به همان پشت در شكسته ،فرج

¤¤¤¤

غصّه هاي ترا فرا گيرم اي غزل ما و التماس دعا

حاجي از تو وداع .... مي ميرم اي غزل ما و التماس دعا

                                                           ["تو مي روي به سلامت

                                                                            سلام ما برساني"

راستی دیده اید احمد را ؟

 

 

۱- ابر هاي خبر اين بار چه باراني بود ...

خبر در گذشت شاعر دلسوز و مردمي جناب آقاي دكتر قيصر امين پور متاسفانه در كمال ناباوري امروز جامعه ي ادبي كشور رو متالم كرد اين عزيزي كه تا بود نوشت و سرود و دست از طلب برنداشت .قلم تواناي اين عزيز از دست رفته با درايت تمام سالهاي سال سكاندار تعهد و هنر اين آب و خاك بود . بر همه ي دوستداران اين فقيد والا مقام و جامعه ي ادبي تسليت عرض می كنيم .اميد اينكه روحش شاد و قرين رحمت هاي الهي باشد .

۲-هشتم آبان ۸۵اولين روزي بودكه اين وب پا گرفت و به لطف همه ي شما دوستان گرامي تا به امروز تداوم يافت 

 

 

 

۳-تقدیم به همه ی شما عزیزانی که همیشه با مهر وافر و محبت صادقانه تون این صفحه رو مزین می فرمایین

راستی دیده اید احمد را ؟

 

یک  گلوله  عجیب  جا  مانده  لابلای خطوط  این دفتر

می کشد سایه ی عبورش را پابه پای خطوط این دفتر

روی یک سفره می نشستیم و توی یک خانه، توی یک سنگر

با گلوله ؟عزیز نه .با تو ، که نشاندی نگاهمان بر در

دشمن تو اگر چه باد هوا اینکه من دیده ام ابو خشم است!

اینکه دست از تو بر نمی دارد _دشمنت مرده _کار این چشم است .

 

- : راستی دیده اید احمد را  ؟ _   یوسفم   _   تو کجای کنعانی ؟

 خواجه اینجاست  " مهر فرزندی  "  تو بفر ما بیا که مهمانی.

 

می دوید آنچنان که پیراهن .....

                                          بوی یوسف کجاست ؟ یوسف نیست

مانده آزادگان دیگرهم؟ پای ماندن ویا  توقف نیست

.

.

.

بدو اینجا سریع مثل تیر تونل درد و زخم باطوم است

که به من یأس می زند امّا بر سر دوست اخم باطوم است

دشمنت رفت بر سر دار واینکه من دیده ام ابو خشم است 

زجر و زنجیر و زخم میراثی از زیاد بن کمتر از پشم است

دشمنت رفت بر سر دار و صحنه را داد وارثی تازه

شد تمام این نمای مرد افکن صحنه را داد حارثی تازه .

 

- :  راستی دیده اید احمد را ؟  _   یوسفم  _  تو کجای کنعانی ؟

     گفت مادر: که می شود اکنون چشم هایم دو ماه نورانی

     به دو طفلان حضرت مسلم (ع)دو قناری تمام نذ رم بود

     دو قناری امام عشق اینک داده اند م به مرز حیرانی....

 

[من در این جا دلم غزل می خواست اوج آواز من دوبیتی شد :

                                    "فلک در کشتنم تقصیر داره     فلک  بر گردنم   زنجیر داره

                                     فلک از گردنم زنجیر وردار   که غربت خاک دامن گیر داره "

من در این جا دلم غزل می خواست اوج آواز من دوبیتی شد

شروه شد کم کم و محمد شد نوحه ی "ممد "کویتی شد ....

.

.

کاروان آمد و نبودی تو اشکمان آمد و نبودی تو

هی به "امن یجیب "می گفتم استخوان آمد و نبودی تو

                                                                        .

                                                                        .

                                                                        .

من دلم تو به تو ورق می خورد از نگاهت به روی در مادر

یک  گلوله  عجیب  جا  مانده  لا  بلای  خطوط  این  دفتر

 

 

                                                     مرداد86