بسم الله الرحمن الرحيم

مجموعه شعري "رو نويسي از بهار "سروده آقاي غلامرضا بكتاش است كه به تازگي از سوي كانون پرورش فكري كود كان و نوجوانان منتشر شده است

اين مجموعه در بر گيرنده دوازده شعر كود ك است كه براي گروه سني "ب ،ج "تنظيم شده و بيشترين موضوع شعري آن طبيعت و جنبه هاي مختلف آن بوده و همچنين جنگ و انقلاب و عاشورا و ...از ديگر موضوعات آن است

با اينكه در سالهاي اخير قالب شعر كودك چهار پاره بوده و بهتر بگوييم قالب غالب را به خود اختصاص داده بود اما در اين مجموعه بكتاش بنوعي آشنا زدايي كرده و اقدام به تجربه در ديگر قالب ها مانند :سه تايي و پنج تايي وشكل مثنوي ( با كنار هم چيدن بعضي مصاريع كه جدا جدا نوشته شده اند) هم بكار گرفته شده است به عبارتي بنظر مي رسد كه بكتاش گذشته از اينكه دنبال پيروي محض از يك جريان غالب نيست از تجربه كردن هم واهمه اي ندارد و فرماليست كه نبوده ارتباط و محتوا را بيشتر مد نظر دارد

شعر كودك با اينكه مثل شعر بزرگان سابقه خيلي زيادي ندارد اما در دهه هاي اخير از رشد كمي و كيفي  چشمگيري بر خوردار بوده كه با تلاش شعراي گرانقدر يكه عمري همه رندگي شان را صرف اين مقوله كرده اند به دست آمده است

کود کان با اینکه کوچکند اما اگر دنیایی بزگتر از بزرگان نداشته باشند کوچکتر ندارند دنیایی که همه چیز تازه است و قابل تجربه کردن دنیایی که به سادگی یک لبخند بزرگترین مسایل بزرگان را حل می کند ... وارد شدن در این دنیا که هر کدام از ما فقط سهم کوچکی از آن را داشته ایم چندان راحت نیست دنیای ذهنی کود کان با بزرگان تفاوت های چشمگیری دارد در یافت کنایه و ضرب المثل و کلا تفکر انتزاعی در کود کان یا شکل نگرفته و یا تازه در حال جوانه زدن است و این قبیل دشواریها در یافت و درک شعر را در کودک به سمت و سویی می برد که شاعری را دشوار تر می کند خیلی خلاصه اگر بگوییم در شعر بزرگان با تشبیه ها و استعارات و مجاز و تخیلات سو رئال و ....به نوعی عروس شعار تزیین می شود ولی در اینجا تزیین نه تنها به این شکل نیست و بلکه با  خود عروس شعر کار دارد وبا بزک و دوزک سرو کار کمتری پیدامی کندو شاید بهتر باشد بگوییم صور خیال خاص خود را می طلبدو پالطبع پیچیدگی های خاص خود را دارد

در این میان بکتاش بین کودک و تا حدودی نوجوان را در طیف شاعرانگی خود دارد بطوریکه در شعر "گل کاشت آن روز "که از اشعار خیلی خوب این مجموعه هم می باشد بند آخر ایهامی دارد که خاص دنیای کودکانه نیست (ای کاش من هم /اندازه تو /فهمیده بودم ) ویا در شعر "حرف میخ باز همین مطلب به چشم می خورد

که صد البته از زیبایی های این مجموعه نه تنها نمی کاهد بلکه در نهایت زیبایی هم بکار گرفته شده است و با این حساب که این مجموعه برای سنین پیش دبستانی هم نیست در ک آن برای سنین بالاتر دشوار نخواهد بود

در این مجموعه بیان تصویری از طبیعت شروع می شود و با مظاهر مختلف آن مضمون پردازی می شود (آفتاب و خاک و ...)و جانورانی که برای کودکان می توانند جاذبه داشته باشند تصویر و ضرب المثل را به هم می آمیزد (طوطی و بره و ...)و از مشکلات صنعتی که در قلب بی آلایش  روستا کاشته می شود تا مفاهیم عمیقی( که حتی برای شعر بزرگان هم دشوار است) مثل عاشورا که با اشاره به پیشانی بند تلفیق ناگفته ای از روز های مقاومت و دلیری این سرزمین را با هم گره می زند و شعر قشنگ و هنر مندانه ی  یا حسین سبز را بوجود می آورد

شاعر با دنیای خیال و ذهن کود کان مثل خود آنها پیش می رود و در یک سمت و سو ایست نمی کند و مثل کنجکاوی های کود کانه( که از هر سو می تازد و بهر جا سرک می کشد) از کرم درخت و قورباغه تالامپ خانه در این سفره شعری جای می گیرد و هنر مندانه به ایفای نقش می پردازند

شاعر گاه با بیان تصویری گاه با تکنیک دوبیتی و رباعی و گاه با شگرد های بیانی و روایی و گاه با تلفیق همه این جلوه های زبانی، زبانی را به نمایش می گذارد که هم سو با این دنیای کودکانه با صمیمیتی که شاعر دارد اشعار این مجموعه را دلپذیر تر می کند

با اینکه کودکان دست به نقد نمی برند و مجموعه های شعری را که برایشان نوشته می شود را نقد نمی کنند اما همانطور که شاعر کودک هم وغم خود را بر سر دنیای کودکان می گذارد بزرگانی هم هستند که قدر این زحمات را بدانند و بخوانند و نقد کنند با اینکه در زمینه شعر و ادب خودم را بی سواد می دانم اما در خصوص شعر کودک بی تجربگی هم به آن اضافه باید بشود و صلاحیت نقد و نظر را قطعا ندارم اما این چند نکته را نوشتم تا این مجموعه قشنگ و زیبا را دوستان و صاحب نظران بخوانند و بهانه ای برای نقد و نظر علمی شان باشد

همچنین تشکر مخصوص از بکتاش عزیز که با زحمات شبانه روزی خود دنیای کودکان مان را شاعرانه تر می کند

 در پایان هم شعر زیبای "مشت خوشه "را باهم مرور می کنیم :

در این شعر بکتاش از گره زدن تصاویر طبیعت و اصطلاحات بانکی مثل "حساب جاری" و"پس انداز" و ..

 رو یش خوشه گندم را به شعر در آورده که در آن به سادگی همکاری چشمه ،کوه و دانه برای این رویش را نشان داده است به عبارت  دیگر" ابر وباد و  مه و خور شید و فلک در کارند" ....در این شعر نمود عینی پیداکرده است  با زبان کودکانه ای که زیبایی و تازگی و خلاقیت را به هم گره می زند

 واین هم خود شعر :

مشت خوشه

باز در دل کوه /چشمه باز کرده /یک حساب جاری

در مسیر خیسش /پای دانه ای را /کرده آبیاری

دانه در دل کوه /با حساب چشمه /خوشه می شود باز

چند دانه گندم /توی مشت خوشه /می شود پس انداز

با امید به موفقیت هر چه بیشتر بکتاش گرامی